ในบรรยากาศที่แสนเรียบง่าย
ในวันที่อารมณ์ ถูกความเหงาเข้ามาพบปะอีกครั้ง
ชั้น . . . คนเดิม
หลากหลายความรู้สึก
ที่อยากจะพูด อยากจะบรรยายให้เธอ ได้รับ ได้ฟัง
แต่กลับ พูดไม่ออก เมื่อเวลาที่ต้องพูดออกไป
วันแรกที่ "เรา" คบกัน ชั้นยังจำได้
เธอยิ้มให้กับชั้นในตอนเช้า
และรอกลับบ้าน...พร้อมกัน
ทุกๆข้อความ ทุกๆความรู้สึก รับรู้ได้
บางครั้ง หัวใจ มันสั่งการออกมา ดังกว่าสิ่งที่ชั้นกระทำ
เธอเดินเข้ามา ทำให้ชีวิตชั้น มีความสุข...อีกครั้ง
วันที่เราเดินจับมือ
วันที่เราใช้เวลาอยู่ด้วยกัน
ไปไหว้พระ ทำบุญ
นั่งกินข้าวด้วยกันที่ไม่ใช่เพียงแค่อิ่มกาย
แต่ยังอิ่มเข้าไปใน . . ."หัวใจ"
บรรยายไม่ถูกหรอกนะ ว่ามันมีความสุขแค่ไหน
ขอบคุณที่ให้ชั้นได้เรียนรู้กับหลายๆอย่าง
ได้เรียนรู้ว่า ความรัก ที่ทุ่มทั้งตัวและ"หัวใจ" มันยิ่งใหญ่เพียงไหน
ได้เรียนรู้ว่า ความรัก ที่ให้ และ ให้ มันมีความสุข เพียงใด
ขอบคุณสำหรับความห่วงใย ที่ให้ชั้นในทุกๆวัน
ขอบคุณที่เปิดหัวใจ เรียนรู้กับตัวชั้น
ในบางสิ่ง ในบางอย่าง
ชั้นทำให้เธอหมดหัวใจ
ขอโทษที่ทำให้เธอ ไม่ได้ อย่างที่เธอหวัง
ขอบคุณที่เข้าใจในตัวชั้น
แม้ในวันนี้ . . . วันที่เราต้องจากกัน
เธอก็ยังเข้าใจ
ขอบคุณสำหรับทุกๆสิ่ง
ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง
การเลิกลา บางครั้งก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ดีเสมอไป
ขอบคุณสำหรับ 555 วันของเรานะค่ะ
เก็บความทรงจำของเราเอาไว้ และใช้เป็นบทเรียนนะค่ะ
ขอโทษด้วย เจ้าความรัก
ที่ชั้นทำให้เธอต้องเหงา
อีกครั้ง
. . . . . . . . .